Fas'ta doğdu.

Tahsilini Karaviyyin Üniversitesi'nde tamamladı.

Aynı üniversi­tede ve üniversite sonrası İslâmî eğitim veren Rabat'taki Dârülhadîsi'l-haseniyye'de görev yaptı.

Selefıyye hareketi için­de yer aldı ve Fransız sömürge yöneti­mine karşı baş gösteren siyasî mücade­lelere katıldı.

Bu faaliyetlerinden dola­yı bir süre Tâzâ'da göz hapsinde tutul­du; 1931 yılında serbest bırakıldı.

Diğer genç Faslı milliyetçilerle birlikte 1934'te Kütletü'l-ameli'l-vataniyi kurdu.

Liderler arasındaki görüş ayrılıkları üzerine bu teşkilât 1937 yılında, Allâl el-Fâsinin ön­derlik ettiği el-Hizbü'l-vatanî ve Vezzâninin başında bulunduğu el-Hareketü'l-kavmiyye adlarıyla ikiye bölündü.

Sömür­ge yönetimine karşı sürdürülen faali­yetler ve ortaya çıkan gelişmeler üzeri­ne liderlerin birçoğu tutuklanarak hap­se atıldı veya sürgüne gönderildi.

Allâl el-Fâsî de 1937-1946 yıllan arasında Ga­bon'da sürgünde yaşadı.

Fas'taki arka­daşları tarafından 1943'te kurulan İs­tiklâl Partisi'nin (Hizbü'l-istiklâl) liderliği­ne getirildi ve 1946 yılında Gabon dö­nüşü fiilen partinin başına geçti.

Ancak 1947'de Kahire'ye kaçmak zorunda kal­dı ve orada kurduğu Mektebü'l-Mağri-bi'l-Arabî adlı merkezden İspanyol ve Fransızlar'a karşı geliştirilen direniş ve bağımsızlık hareketlerini yönlendirdi.

Kuzey Afrika bağımsızlık hareketleri li­derlerinden Abdülkerîm el-Hattâbî baş­kanlığında Kahire'de kurulan Kuzey Af­rika Kurtuluş Komitesi'nin (Lecnetü tahrîri'l-Mağribi'l-Arabî) genel sekreterliğine getirildi (1955).

Fas'ın 1956'da bağımsız­lığını kazanması üzerine ülkesine döndü ve Rabat'ta İmam V. Muhammed Üni­versitesi Hukuk Fakültesi'nde öğretim görevine başladı.

Bir süre yalnız parti çalışmaları ve neşir faaliyetiyle meşgul olarak hükümette görev almaktan uzak durdu.

1957'de çıkarmaya başladığı haf­talık Le Sahara Marocain gazetesinin yayımını sürdürdü;

1962'de de aylık el-Beyyine dergisini çıkardı.

Bu yayın or­ganlarında, savunduğu Arap birliği ve Panislâmizm hareketi hakkındaki görüş­lerini ortaya koydu.

1960'ta tekrar İs­tiklâl Partisi liderliğine getirildi.

1961'de kurulan hükümette vakıflar ve dinî iş­lerle görevli devlet bakanı oldu.

On sekiz ay bu görevde kaldıktan sonra par­tili diğer iki bakanla birlikte hükümet­ten ayrıldı (1963).

Siyasî ve kültürel fa­aliyetlerle dolu hareketli bir ömür geçi­ren Allâl el-Fâsî, bir davet üzerine gitti­ği Romanya'da devlet başkanı ile Filis­tin ve Batı Sahra meseleleriyle ilgili ola­rak yaptığı görüşme sırasında öldü (13 Mayıs 1974).